32 (Confessions on a Keyboard)

1. Όταν δεν είμαι καλά κοιμάμαι.

2. Αγαπημένη μου φράση: “I am not cruel, only truthful - The eye of a little god, four-cornered.” (S. Plath “Mirror”)

3. Θα ήθελα να μπορώ να παίξω πιάνο. Έστω και αν ήταν για μία μόνο φορά.

4. Απέκτησα το πρώτο δικό μου ποδήλατο στα 20. Όλα μου τα ποδήλατα ως τότε, ήταν από δεύτερο χέρι. Τελευταία φλερτάρω και πάλι με την ιδέα. (Αναρωτιέμαι θα αντέξει το coil μου ή θα τα τινάξω πάνω στην ορθοπεταλιά?)

5. Απεχθάνομαι την οδήγηση (εξαιρούνται τα ποδήλατα).

6. Έχω προσπαθήσει να θέσω τέλος στη ζωή μου τουλάχιστον μία φορά.

7. Έχω προσπαθήσει να ζήσω αμέτρητες.

8. Δεν αργώ ποτέ στα ραντεβού μου. (Και αυτό όπως μου επεσήμανε κάποτε η φίλη μου Β. «είναι μια εμπειρία πολύ μοναχική»).

9. Αυτό που με φοβίζει περισσότερο δεν είναι το ότι παλιός μου εαυτός θα ξαναβρεί το δρόμο προς το υποσυνείδητό μου. Είναι η υπόνοια πως τίποτα και κανένας δεν θα μπορέσει να ανακάμψει αυτήν του την πορεία.

10. Είμαι εθισμένη στα Burt’s Bees, τα γαλακτώματα σώματος και τα μαλακτικά ρούχων.

11. Αγαπώ τον Snoopy.

12. Μισώ τα παπούτσια που έχουν κορδόνια.

13. Εξακολουθώ να βλέπω, αν και όχι συχνά, τον ίδιο εφιάλτη επί 20 και κάτι χρόνια.

14. Δεν υπάρχω χωρίς μουσική.

15. Έχω πολύ θυμό μέσα μου. 

16. Μικρή είχα πάθος με τα μολύβια. Ακόμη αναρωτιέμαι που βρίσκονται οι κασσετίνες με τη συλλογή μου.

17. Έχω πλησιάσει τον θάνατο τόσες φορές, που πλέον μου είναι αδιάφορος.

18. Παραπονιέμαι, ναι, σαν μικρό παιδί.

19. Συλλέγω φωτογραφίες από συγκεκριμένα πράγματα.

20. Δεν μου αρέσει το κρέας και σιχαίνομαι τα ψάρια. (Έχω όμως ενυδρείο με άπειρα guppy - go figure).

21. Δεν συγχωρώ εύκολα τους άλλους. Και ποτέ τον εαυτό μου.

22. Εδώ και μήνες έχω πάψει να γράφω. Και δεν μπορώ να κάνω τίποτα απολύτως γι’ αυτό.

23. Νοσταλγώ το παγκάκι μου.

24. Ονειρεύομαι ένα σπίτι δικό μου. Με δύο κήπους.

25. Με στεναχωρεί που τα ανίψια μου μεγαλώνουν μακριά μου.

26. Μισώ το χειμώνα.

27. Μου λείπει η μαμά μου.

28. Αγχώνομαι εύκολα. Αν και συνήθως η εντύπωση που δημιουργώ είναι η ακριβώς αντίθετη.

29. Ζω μονίμως με την ελπίδα της άνοιξης. 

30. Αγάπησα τις Έλμα από εκείνο το απόγευμα που μύριζε η ανάσα σου μαστίχα.

31. Φοβάμαι τις λέξεις για τη μοναδική τους ικανότητα να στοιχειώνουν το μέσα μου. Να το θυμάσαι αυτό.  

32. [Δεν μου 'ρχεται κάτι τώρα, συμπλήρωσε με ό,τι νομίζεις]