Άννα Κωφού

 

Πρέπει να έχουν περάσει περίπου 10 χρόνια απο την ημέρα που γνώρισα την κα Άννα Κωφού.  Την επισκέφτηκα στο σπίτι της με την Ε. και την Α. μου, «για τσάι». Τότε κόντευε τα 90 (αν δεν κάνω λάθος) και η πρώτη μου εντύπωση ήταν πως επρόκειτο για έναν άνθρωπο κομψό, αυθεντικό και με ιδιαίτερο χιούμορ. (Δεν θα ξεχάσω ποτέ την πρότασή της «έχω φτιάξει σπανακόπιτα και τσάι – όμως έχω και μπύρες!»)

Εκείνο το απόγευμα, περάσαμε αρκετές ώρες στο σπίτι της. Συζητήσαμε, γελάσαμε και έπειτα μας έδειξε τη δουλειά της. Δεν ξέρω πώς μπορεί κανείς να περιγράψει τη ζωγραφική της. Σίγουρα υπάρχουν πολλοί τεχνικοί όροι, τους οποίους μάλλον δεν γνωρίζω καλά - παρά τα άπειρα μαθήματα Ιστορίας Τέχνης που χω παρακολουθήσει. Προσωπικά, όσον αφορά την τέχνη της, ακούω απλά την καρδιά μου. Αυτό έκανα άθελά μου απο την πρώτη στιγμή που αντίκρισα μια από τις μονοκονδυλιές της. Τότε η καρδιά μου έχασε έναν χτύπο. Στην κυριολεξία. 

Αυτό που θυμάμαι ακόμα από αυτή τη συνάντηση ήταν η συγκίνηση του να γνωρίζεις έναν άνθρωπο τόσο αξιόλογο και συνάμα τόσο προσιτό. Επίσης το ότι μου εξήγησε η ίδια τί ένιωθε όταν ζωγράφιζε κάποια από τα έργα της. Γιατί έχω να σας πώ πως τα θυμάται όλα, ένα προς ένα. 

Σήμερα, έχω την χαρά να φιλοξενώ τρεις από τις ζωγραφιές της στο σπίτι μου. Και αν και στους τοίχους υπάρχουν πάρα πολλά πράγματα που μπορεί να τραβήξουν την προσοχή κάποιου, τελευταία ένας φίλος μου έπαθε ό,τι κι εγώ όταν πρωτοαντίκρυσα τις ζωγραφιές της. Του διηγήθηκα την παραπάνω ιστορία και έκτοτε ανυπομονεί να δείι και άλλα έργα της. 
Για όσους έχουν την ίδια επιθυμία, η κα Κωφού πρόκειται να εκθέσει περίπου 30 από τα έργα της στο τέλος του μήνα στη Θεσσαλονίκη. Και αν είστε τυχεροί, εκεί μπορεί να γνωρίσετε και την ίδια! Περισσότερες πληροφορίες για την έκθεση, τη ζωγραφική της, καθώς και τρόπους επικοινωνίας με την ίδια μπορείτε να βρείτε εδώ.